آخرین مطالب:  

اخلاق سیاسی و سیاست اخلاقی در حرکت ملی آزربایجان

اؤیرنجی سسی: اخلاق و سیاست چه نسبتی با یکدیگر دارند؟ آیا می‌توان از سیاستمداران انتظار داشت که اخلاقی عمل کنند؟ اساساً آیا اخلاق که مقوله‌ای فردی است و سیاست که مقوله‌ا‌ی جمعی است، قابل‌جمع‌اند؟

ما به کسی می‌گوییم سیاستمدار که با تیزهوشی و کیاست قادر به استفاده از امکانات در جهت پیشبرد مقاصد خود در عرصه قدرت باشد و به کسی می‌گوییم اخلاقی که فراتر از مقاصد شخصی به ارزش‌های اخلاقی بیندیشد و دیگران را بر خود مقدم بدارد یا دستکم حقوق دیگران را محترم داشته و خود را بر آنان مقدم ندارد. با این وصف آیا سیاست اخلاقی یک مفهوم متناقض نیست؟

برای پاسخ دادن به این سؤال‌ها ابتدا باید اندکی در هر یک از دو مفهوم، اخلاق و سیاست تأمل‌کنیم.

سیاست اخلاقی به مفهومی که ما به کار می‌بریم اصطلاحی تناقض نما به نظر می‌رسد، زیرا سیاست به این مفهوم را که امری جمعی، مربوط به حوزه عمومی و معطوف به کسب قدرت است، نمی‌توان بر اخلاق که امری فردی است بنا نهاد. امتناع یا نامعقول بودن سیاست اخلاقی بدان دلیل است که حاوی مجموعه‌ای از ارزش‌ها و مطلوب‌های متناقض و رفتارهای نامعقول است.

حرکت ملی آزربایجان نیز همواره تلاش کرده است به‌عنوان یک جنبش اجتماعی تمامی رفتارهای خود را بر پایه اخلاق تعریف کند و سیاست‌های اخلاقی خود را به‌مرورزمان با اتکا به نیروی سیال خود به بطن جامعه و خط مبارزه خود تزریق نماید.

اگر یک سیاستمدار به مردم دروغ گفت و آگاهانه وعده‌های غیرعملی داد، یا از امکانات عمومی به نفع خود بهره برد یا عدم تحقق وعده‌های خود را به عوامل مبهم نظیر کارشکنی طرف‌های موهوم و ناشناخته داخلی و خارجی نسبت داد یا برای مخفی کردن ناتوانی و ناکارآمدی خود آماری کذب و غیرواقعی تحویل جامعه داد بی‌شک غیراخلاقی عمل کرده است.

اگر سیاستمداران برای بیرون راندن رقیب از صحنه از ایمان و اعتقادات مردم سوءاستفاده کردند و مقدسات را هزینه امور عرفی کردند و در یک‌کلام دین را همچون ابزاری در خدمت مطامع و در جهت تثبیت قدرت خود گرفتند، قطعاً عملی غیراخلاقی مرتکب شده‌اند.

اما در این میان بدترین نوع این بی‌اخلاقی‌ها استفاده ابزاری از خانواده و بستگان برای زدن رقیب و کشاندن مسائل شخصی و خانوادگی طرف یا افراد گروه مقابل برای توجیه عملکرد ضعیف یک طیف یا گروه است. کاری که هم در مقوله سیاست و هم در مقوله اخلاق محکوم است. ولی عدم توانایی در مبارزه و رقابت سیاسی باعث می‌شود که برخی طیف‌ها و گروه‌های سیاسی به این عمل دست بزنند. در عالم سیاست به این عمل اصطلاحاً خودزنی سیاسی می‌گویند.

درحرکت ملی آزربایجان نیز این‌گونه رفتارها از سوی برخی اشخاص و افراد منتسب به آنان مشاهده می‌شود. درحرکت ملی ازاین‌گونه رفتارها با عنوان «رفتارهای گولنیستی» یاد می‌شود. واژه «گولنیستی» به این سبب اطلاق می‌شود که حرکت ملی از واژگان سیاسی و رویدادهای سیاسی کشور ترکیه تأثیرپذیری زیادی دارد.

وقتی موضوع رفتار گولنیستی مطرح می‌شود دیگر نباید انتظار اخلاق سیاسی را از یک طیف یا سیاست‌مدار داشت، چون همان‌طور که در سطور ابتدایی عنوان کردیم سیاست و اخلاق هم‌زمان دو مقوله‌ای است که یک سیاست‌مدار آن را باید رعایت کند.

با این اوصاف باید اخلاق سیاسی و سیاست‌های اخلاقی حرکت ملی را دوباره مورد کنکاش قرار دهیم و با پالایش موضوعات روز که بیشتر آنان نه بر پایه اخلاق سیاسی است و نه بر پایه سیاست‌های اخلاقی حرکت ملی، مفهومی جدید را بازتعریف نماییم.

اشتراک گذاری

وعده‌های حسن روحانی یکی پس از دیگری پنبه می‌شوند

وخامت حال حبیب ساسانیان و انتقال وی به بهداری زندان

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را ثبت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.