آخرین مطالب:  

نگاه سیاسی اؤیرنجی سسی: انتخابات ریاست جمهوری و آزربایجان

اؤیرنجی سسی: چند هفته بیشتر به رأی‌گیری انتخابات ریاست جمهوری ایران و انتخابات شورای شهر و روستا باقی نمانده است. نظام جمهوری اسلامی ایران هرچه در آستین دارد روی میز ریخته تا شاید نتیجه‌ای که مدنظر خود است را با کمترین هزینه و کمترین سروصدا از داخل صندوق خارج کند.

بایستی صادق بود، شدیداً بر این باوریم که انتخابات در جمهوری اسلامی بیشتر شبیه یک خیمه‌شب‌بازی و نمایش خیابانی است تا نمود اراده ملت. جمهوری اسلامی از همان روزهای نخستین تأسیس با منطق «حفظ نظام اوجب واجبات است» تمامی امکانات مشروع و غیر مشروع را به‌کاربرده که مبادا ضرر و زیانی بر طبقه حاکم وارد گردد. حال این طبقه حاکم چقدر مشروعیت دارد و چقدر برای اداره کشور صلاحیت دارد مهم نیست. مهم این است که این طبقه همیشه حاکم باشد. اسم این طبقه را هم گذاشته‌اند «نظام اسلامی». اصولاً جمهوری اسلامی در تحریف ید تولایی دارد. از تحریف تاریخ گرفته تا تحریف فقه و اسلام. از تحریف کتب درسی گرفته تا تحریف احادیث. جمهوری اسلامی حتی کلماتی مانند «مرم»، «ملت»، «امنیت»، «دشمن» و حتی «ایران» را هم تحریف کرده است.

اگر درجایی مسئولین جمهوری اسلامی از کلمه «ملت» استفاده می‌کنند باید دانست که منظورشان اقشار مختلف کشور و تک‌تک مردم نیست بلکه منظورشان آن چند صد فردی است که در نماز جمعه شرکت می‌کنند و دیگران «دشمن» هستند. یا مثلاً اگر درجایی کلمه «رأی مردم» استفاده می‌شود یعنی نظر آن تعداد از اعضای جمهوری اسلامی و آیت‌الله‌ها که نظرشان به نظر رهبر ایران نزدیک‌تر است و الا منظورشان آن رأی مردمی نیست که در دیگر کشورها مدنظر است.

به‌هرروی، نظام اسلامی ایران بر آن است که خیمه‌شب‌بازی دیگری ترتیب داده و با نمایش‌های گوناگون درصدی از مردم را بر سر صندوق‌های رأی کشانده و این‌گونه وانمود نماید که هنوز مشروعیت دارد و مردم نظام اسلامی را دوست دارند. تمامی حرکت‌ها و رفتارهای جمهوری اسلامی هم نمایانگر این گزاره است. اگر دقت کنیم می‌بینیم که جمهوری اسلامی با تجمیع انتخابات شهر و روستا با انتخابات ریاست جمهوری سعی در بالا بردن میزان مشارکت عمومی دارد. چراکه فضای انتخابات شهر و روستا قومیتی، مذهبی و حتی طایفه‌ای است و برای «روکم‌کنی» هم که شده تعدادی برای رأی دادن خواهند آمد. ازنظر نظام، پشت دوربین هم که مشخص نمی‌شود چه کسی برای انتخابات ریاست جمهوری آمده و چه کسی برای انتخابات شورای شهر و روستا! پس همه را بانام رأی به مشروعیت جمهوری اسلامی معرفی می‌کند.

جمهوری اسلامی برای بالا بردن میزان مشارکت به هر دری می‌زند. از مناظره‌های کنترل‌شده در صدا و سیما گرفته تا راه انداختن جنگ زرگری میان کاندیداها. به‌عنوان‌مثال باکمی دقت در مناظره‌ها می‌توان به‌راحتی دریافت که درگیری لفظی در این مناظره‌ها کاملاً ساختی و پیش و پا افتاده است. وانگهی کسی نیست بپرسد که آقایان شما که این‌همه یکدیگر را به فساد و رشوه و ناکارآمدی متهم می‌کنید، مگر کس دیگری در این ۳۹ سال زمام دار این ملکت بوده؟ حاکمان این کشور یا از این دسته بودند یا از آن دسته! آن‌چنان هم‌دیگر را متهم می‌کنید انگار تا بدین روز ژاپنی‌ها این کشور را اداره می‌کردند و شما تازه می‌خواهید بیایید و گلی بر سر این کشور بزنید. تازه این مقدار هم که هم‌دیگر را به فساد، دیکتاتوری و رشوه‌گیری متهم می‌کنید آن مقداری است که مجاز به گفتن آن هستید و الا فساد آن‌قدر زیاد شده که در مویرگ‌های جمهوری اسلامی هم نفوذ کرده است.

با این اوصاف، شرکت در انتخابات نمایشی نظام جز مشروعت بخشیدن به این نظام و مشروعیت بخشیدن به جنایت‌های بی‌حدوحصر آن نیست. خواه این مشارکت در تهران باشد خواه در آزربایجان. آزربایجان با شرکت در انتخابات مگر قرار است چه چیزی به دست بیاورد؟ کدام‌یک از کاندیداهای این دوره برای آزربایجان قرار است کاری بکند؟ آقای روحانی که یک ملی‌گرا به معنای واقعی است؟! یا مثلاً آقای رئیسی که هنوز دستانش به خون هزاران نفر آلوده است؟! یا مثلاً آقای قالیباف که تهران را مکید و مکید و آخر تفاله‌اش را پس داد؟

هیچ‌یک از نامزدهای این دور و حتی دوره‌های قبل نه برای آزربایجان و نه برای دیگر ملل ایران برنامه‌ای ندارند که هیچ بلکه در سرکوب این ملل هم هم‌رأی هستند. همه‌شان متفق‌القول در این نکته هم‌نظر هستند که باید ملت‌های ایران اعم از ترک و کرد و عرب تا جا دارد باید زد و ناکار کرد. نباید گذاشت سرپا بایستند. همه‌شان به این نکته واقف هستند که اگر ترک‌های ایران و دیگر ملت‌ها مقدار اندکی طعم آزادی و حقوق خود را بچشند، دیگر برای آن‌ها چیزی باقی نخواهند ماند و اوضاع از دستشان خارج خواهد شد.

اگر این نامزدها قرار اگر است منفعتی برای مردم آزربایجان داشته باشند آن‌قدر از آزربایجان بهره خواهند برد که ستانده‌هایشان صد برابر داده‌هایشان خواهد بود. آزربایجان همیشه قرار نیست فریاد بزند. با سکوت هم بعضی وقت‌ها می‌شود حرف زد. همان‌گونه که در سال ۸۸ سکوت کردیم و وزن سیاسی خود را نشان دادیم. عمیقاً بر این اعتقادیم که بایستی انتخابات ریاست جمهوری را در سرتاسر آزربایجان تحریم کرد. کوتاه کلام این‌که امیدی به اصلاح جمهوری اسلامی نیست. باید فکر دیگری کرد.

اشتراک گذاری

فاجعه معدن در استان گلستان: ۳۵ کشته و ۴۰ مصدوم

تجهیز گروه تروریستی پ.ک.ک توسط آمریکا

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را ثبت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.