آخرین مطالب:  

واقعیت “کشتار شیعیان مظلوم نارداران” چیست؟!

واقعیت “کشتار شیعیان مظلوم نارداران” چیست؟!

نگاه سیاسی اؤیرنجی سس

 

 

روز گذشته “جمعی از هیئات حسینی، دانشجویان، طلاب و بسیجیان” تبریز طی تجمعی در مقابل کنسولگری جمهوری آزربایجان در تبریز “کشتار شیعیان مظلوم نارداران” در آزربایجان شمالی را محکوم کرده و خواستار “آزادی دستگیر شده گان حادثه نارداران” شدند.

انتشار گسترده خبر فوق و مانور تبلیغاتی رسانه ها و عوامل جمهوری اسلامی ایران بر آن می سازد تا به سوالاتی که به ذهن هر شهروندی خطور می کند پرداخته شود. سوالاتی همچون؛

  • در نارداران چه اتفاقی افتاد؟
  • آیا دولت آزربایجان شیعیان مظلوم را کشتار می کند؟
  • دولت ایران با چه پشتوانه ای ادعای دفاع از شیعیان آزربایجان را دارد؟
  • تجمع تبریز از چگونه تجمعی بود؟

در سطور زیر سعی خواهیم کرد تا به این سوالات جواب دهیم.

 

در نارداران چه اتفاقی افتاد؟

بازیگر اصلی حادثه قصبه نارداران که در نزدیکی باکو قرار دارد گروهی بنام “حرکت اتحاد مسلمانان” به رهبری فردی بنام “طالع باقرزاده” می باشد. باقرزاده ۲۹ ساله فارق التحصیل رشته اقتصاد دانشگاه باکو میباشد و از سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ در قم و بین ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ نیز در نجف به تحصیل علوم دینی پرداخته است. او تاکنون چندین بار توسط نیروهای امنیتی جمهوری آزربایجان به علت فعالیتهای دینی افراطی دستگیر شده است.

گروه موسوم به حرکت اتحاد مسلمانان و سلف آن حزب اسلامی آزربایجان به رهبری محسن صمداوف که او نیز هم اکنون در زندان است به مناسبتهای مختلف و بدون پرده پوشی علایق و دلبستگی خود به رهبران جمهوری اسلامی ایران را به زبان آورده  و آشکارا اعلام کرده اند که به دنبال تاسیس حکومت اسلامی در آزربایجان شمالی هستند.

در واقعه اخیر نیز به دنبال وصول گزارش مبنی بر وجود سلاح و مهمات در مرکز تجمع این گروه پلیس برای تفتیش به محل مراجعه می کند که با مقاومت مسلحانه اعضای گروه مواجه می شود. در درگیری مسلحانه به وجود آمده دو مامور پلیس جان خود را از دست داده و چهار عضو گروه حرکت اتحاد مسلمانان نیز کشته می شوند. علاوه بر آن بیش از ۱۰ نفر نیز زخمی شده و نتیجتاً طالع باقرزاده و سیزده عضو دیگر گروه دستگیر می شوند.

 

آیا دولت آزربایجان شیعیان مظلوم را کشتار می کند؟

پیش از همه بایستی اذعان کرد که وضعیت دمکراسی و حقوق بشر در جمهوری آزربایجان رضایت بخش نیست و اساساً این کشور با استانداردهای جهانی فاصله زیادی دارد. لیکن به رغم نواقص فاحش و البته بی شباهت به بسیاری کشورهای خاورمیانه و جهان اسلام از جمله ایران، سیستم پارلمانی چند حزبی در جمهوری آزربایجان وجود دارد و احزاب مخالف دارای حضور قانونی می باشند. این احزاب که دارای رسانه های خود نیز می باشند به خصوص در زمانهای انتخابات و حتی با استفاده هر چند محدود از شبکه های رادیو تلویزیون دولتی انتقادات بسیار تندی را علیه حزب حاکم و رئیس جمهور انجام می دهند. احزاب مخالف جمهوری آزربایجان هر از چند گاهی تجمعات قانونی هزاران نفری در پایتخت انجام می دهند. هر چند این گونه فعالیتها برا ی اعضای احزاب مخالف دارای تبعات ناخوش آیندی است ولی این تبعات هیچ گاه تا حد حذف پیش نرفته است.

با این همه و بر خلاف آزادیهای سیاسی، آزادیهای دینی در جمهوری آزربایجان از استاندارد بسیار بالایی برخوردار است. تمامی ادیان، مذاهب و باورهای دینی در جمهوری آزربایجان از آزادی کامل برخوردار هستند و تا زمانی که مانند مورد اخیر وارد زد و بندهای سیاسی نشوند با هیچ مانعی مواجه نیستند. البته این آزادی ها شامل اکثریت مسلمان شیعه کشور نیز می شود. شاید روشن ترین دلیل آن نیز این باشد که بعد از استقلال جمهوری آزربایجان و اساسا ًدر ۱۰ سال اخیر نزدیک به ۳۰۰۰ مسجد در جمهوری آزربایجان ساخته شده است که تمامی آنان از طرف دولت ثبت رسمی شده و مشغول فعالیت هستند. صدها جمعیت دینی که بخش بزرگی از آنان متعلق به مسلمانان شیعه می باشد با مجوز وزارت داخله در فعالیت هستند. در ایام محروم مراسم های عزاداری در سراسر آزربایجان شمالی بدون هیچ مانعی انجام می شود و حتی طلاب دینی بدون هیچ مشکلی مشغول تحصیل در حوزه های علمیه ایران و عراق هستند.

در خصوص جمعیتهای دینی تنها مواردی که دولت آزربایجان اقدام به برخورد قهرآمیز کرده است موارد حزب اسلامی آزربایجان و گروه حرکت اتحاد مسلمانان بوده است که آنان نیز به دنبال مقاصد سیاسی رادیکال بوده و به اعتراف خودشان دارای علائق بسیار نزدیک با ایران می باشند.

تحت این شرایط اتهام “کشتار شیعیان مظلوم” که از طرف ایران مطرح می شود اصولاً محلی از اعراب ندارد و نمی توان جز پروپاگاندای سیاسی آنرا ارزیابی کرد.

حادثه ای را که گروهی در مقابل درخواست تفتیش پلیس مسلحانه مقاومت می کنند و علاوه بر چهار کشته آنان دو مامور پلیس نیز شهید می شود  چگونه می توان کشتار شیعیان مظلوم نامید؟! کدام دولت با گروهی که می خواهد مسلحانه دولت را سرنگون کند مسامحه کرده است؟ دولت ایران خود در مقابل چنین مورادی چه رفتاری  نشان ی دهد؟!

 

دولت ایران با چه پشتوانه ای ادعای دفاع از شیعیان آزربایجان را دارد؟

دولت ایران به عنوان دولتی که در زمینه حقوق بشر و آزادی های فردی و اجتماعی هیچ حرف مثبتی برای گفتن ندارد و در ردیف سرکوبگرترین و خشن ترین دیکتاتوری های جهان قرار دارد در زمینه آزادیهای دینی نیز جز بدترین کشورهای جهان است. در ایران به غیر از اسلام شیعه اثنی عشری باقی ادیان و مذاهب و باورها با درجات مختلفی از تبعیض ها مواجه هستند. در حالی که مثلاً مسلمانان سنی مذهب با انواع محدودیتها مواجه هستند بعضی گروهها مانند منسوبین دین بهاییت ماورای محدودیت و تبعیض، در یک قدمی سلب حق حیات قرار دارند.

جمهوری اسلامی به کررات نشان داده است در برخورد با شیعیان جهان نیز به غایت گزینشی، تنگ نظرانه و ابزاری عمل می کند. سرنوشت مظلومانه آیت الله شریعتمداری که هنوز زخم آن در دل ترک های آزربایجان تازه است، طرز برخورد با آیات عظامی همچون منتظری و صانعی، اختلاف های پیدا و نهان جمهوری اسلامی با تقریباً تمامی مراجع تقلید شیعه که خارج از حیطه اراده نظام عمل می کنند، پشتیبانی از ارمنستان مسیحی در مقابل مسلمانان شیعه قره باغ که هم خون نیمی از شهروندان کشور ایران نیز بودند و سو استفاده از احساسات مذهبی شیعیان جهان مانند کشورهای لبنان، عراق، سوریه و یمن و حتی عربستان، ترکیه و آزربایجان که البته با سو استفاده و حیف میل عظیم ثروت های خدا دادی کشور ایران انجام می شود همگی نشان داده اند که جمهوری اسلامی کمترین ارتباطی با اسلام اصیل و تشیع واقعی ندارد. نظام جمهوری اسلامی صرفاً به دنبال اهداف ایدولوژیکی خود بوده و نه تنها سرنوشت شیعیان جهان بلکه منافع اقتصادی، رفاه و خوشبختی مردمان ایران نیز برای نظام اهمیتی ندارد.

در این شرایط ظهور نظام جمهوری اسلامی ایران در هیات مدافع شیعیان آزربایجان شمالی یک بازی سیاسی ارزان است که بیش از حد نخ نما می ماند. سوالی که در همان قدم اول در ذهن هر آزربایجانی نقش می بندد این است که در جنگ قره باغ که سی هزار کشته و یک ملیون بی خانمان بر جا گذاشت و هنوز مساله اصلی ملت آزربایجان است، ایران جانب کدام طرف را گرفت؟!

 

تجمع تبریز از چگونه تجمعی بود؟

جمهوری اسلامی ایران برای اینکه بر مداخلاتش در آزربایجان شمالی به زعم خود مشروعیت بیشتری ببخشد از عوامل خود در تبریز و اردبیل استفاده میکند. اظهار نظرهایی که بر ضد دولت آزربایجان انجام می شود معمولاً از سوی ائمه جمعه شهرهای آزربایجان جنوبی خصوصاً تبریز و اردبیل و گاهاً از سوی نماینده نمایان آزربایجانی شنیده می شود. ولی طبعاً این خصوص در اصل مساله تغییری ایجاد نمی کند چون به عنوان نمونه آقای عاملی نماینده مستقیم آقای خامنه ای در اردبیل است و مسئولیت اظهارات آقای عاملی مستقیماً متوجه رهبر نظام است.

تجمعی نیز که تعمدانه نه مثلاً در تهران بلکه در تبریز پایتخت تاریخی و معنوی ترک های آزربایجان ترتیب داده شده است نیز از همین دست می باشد.  نگاهی به طیف شرکت کنندگان این تجمع که از صد الی دویست نفر تجاوز نمی کند، یعنی “جمعی از هیئات حسینی، دانشجویان، طلاب و بسیجیان” خود آشکارا گویای فرمایشی و تصنعی بودن این تجمع می باشد. باز یک حرکت سیاسی تبلیغی ولی باز ارزان و نخ نما!

با اینکه که امکان هرگونه اظهار نظر و بیان عقیده آزاد از ملت آزربایجان و سایر مردمان کشور ایران سلب شده است ولی اگر کسانی جویای آرا و افکار بیشتر مردم آزربایجان جنوبی هستند می توانند به گفتمانهای مطرح شده در تجمعات دهها و بلکه صدها هزار نفری آبان ۹۴، خرداد ۸۵، تجمعات دریاچه اورمیه، تجمعات میادین ورزشی در شهر های آزربایجان جنوبی، تجمعات قلعه بابک و البته سکوت فعال آزربایجان در خلال جنبش سبز مراجعه کنند.

 

۲۲ آذر ۱۳۹۴

 

اشتراک گذاری

۲۱ آذر تبلور خودباوری ملی + پوستر

نگاه سیاسی اؤیرنجی سسی؛ بازی کثیف انتخاباتی جمهوری اسلامی در غرب آزربایجان

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را ثبت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.